دشمن یقین همین را می خواست.

بر کنده دو زانوی خود آرام

سر را نهاده بود، می گفت:

ما را فقط به جان تو، تقلید زندگی است.

دشمن نگاه کن که چه پیروز شد.

فاسد شدیم، فاسد فاسد، به جان دوست!