وان را که گوهرست گهرها همی دهند

بی منت کسی همه بر نقره می زنند

بی زحمت مصادره زرها همی دهند

هر دل که تشنه ست به دریا همی برند

این تحفه دیده اند که عشاق روزگار

تا برشمار موی تو سرها همی دهند

این نور دیده اند که دیوانگان راه