خود پر کند دو دیده ما را به حسن خویش

نقاش جسم جان را غیبی صور دهد

کی آب شور نوشد با مرغ های کور

آن مرغ را که عقل ز کوثر خبر دهد

گر ماه آن ببیند در حال سر دهد

در دیده گدای تو آید نگار خاک

حاشا ز دیده ای که خدایش نظر دهد