برحال زارم می کنی، گریه اگر بینی مرا

در بند و دور از یاد هر، آزاد ماندم هر زمان

در حسرت یک خانه آباد ماندم هر زمان

گوئید با هر دوستی، گشتم اسیر بی وفا

از ناله ام سوزد دل شهزاده و پیر گدا

گرید بر احوال دلم، بیگانه و هر آشنا

آرد بحالم رحم دل، هر مفلس و هر بینوا