****

ممتحن ، از اوست تا مرفق به خون!

این همه ، توجیه « ناحقی » بود

تا دل مظلوم تو ساکن شود

« سالک » گمره! به راه خود برو

خود نیاید این فضولی ها به تو!

مصلحت باشد اگر ، دم درکشی