کی به کنه آن رسد عقل فضول؟

هر قدم ، صد چاه ، بنهفته به راه

هان نیفتی از سر غفلت به چاه

این جهان ژرف با این عرض و طول

ما نه ایم آگه ز تدبیر جهان

ما نمی دانیم پیدا و نهان

هر دو با پندار خود نقشی زنیم