که بر زبان عارفان جاری می شود ، اطلاق می گردد.

۸ - ترهات : سخنان بیهوده و یاوه

۹ - شطح و طامات : سخن های پریشان - حرف ها و سخن های به ظاهر کفرآمیزی که عارف

از شدت وجد و حال بر زبان می راند - غالبا به سخنانی در مورد آگاهی به اسرار آفرینش ،