آنچ کفش داد دوش ما و تو را نوش باد

پرده دل می زند زهره هم از بامداد

مژده که آن بوطرب داد طرب ها بداد

بحر کرم کرد جوش پنبه برون کن ز گوش

عشق همایون پیست خطبه به نام ویست

از سر ما کم مباد سایه این کیقباد

روی خوشش چون شرار خوی خوشش نوبهار