ای که دائم می کنی حی صلات

حال ، گریی با شبان بینوا؟!

تا که نانی چربتر آری به کف

از کفت گم گشت وجدان و شرف

گاه گاهی هم شتاب اندر زکات

حاصلت ، این باید از تسبیح و دلق

رکعتی بر خالق و نانی به خلق