روی خوشش چون شرار خوی خوشش نوبهار

آنچ کفش داد دوش ما و تو را نوش باد

عشق همایون پیست خطبه به نام ویست

از سر ما کم مباد سایه این کیقباد

وان دگرش زینهار او هو رب العباد

ز اول روز این خمار کرد مرا بی قرار

می کشدم ابروار عشق تو چون تندباد