ابلهی گفتش : چه می سازی بگو؟

کردی اندر آب آن دریا ، هبا (۱)

گاه گاهی آب را هم می زدی

تا کند صافش ، دمادم می زدی

گفت : دارم بحر دوغی آرزو!

می زنم دوغی به کام تشنگان

تا که هر تشنه خورد جامی از آن