در سفیدی و طراوت چون سحاب...

می زنم دوغی به کام تشنگان

تا که هر تشنه خورد جامی از آن

هان مخوان دوغش ، بگو رشک شراب

****

مرد ابله گفتی اش : ای با سخا!

کاسه ای هم کن ز احسان نذر ما