لیکن این را باش! کو بنشسته است

یا ز شوق این همه دوغید ، مست؟

رند گفتش : من اگر چه کودنم

با خیال خویش ، دوغی می زنم

تا که دوغی زین میان آرد به دست

از من احمق تر ، تو این ابله بدان

در قیاسش ، خود ، ارسطویم بخوان!