هم غذای گرگ و غمخوار شبان

راهشان را گر که می پویی ، مپوی

رسمشان را گر که می جویی؟ مجوی

رهزنند و رهنمای کاروان

این جهان ،پر می شد از لبخند و سور

گر برفتی از میان ، قانون زور

پای خود ، بگذار اول در رکاب