باز دو صد قرص ماه بر سر آن خوان شکست

عقل ز دستان عشق ناله کنان داد داد

مریم عشق قدیم زاد مسیحی عجب

داد نیابد خرد چونک چنین فتنه زاد

دل چو چنین خوان بدید پای به خون درنهاد

دولت بشتافته ست چون نظرت تافته ست

تا که بقا یافته ست عاشق کون و فساد