دزد اگر که خرقه زاهد برد

کز امانتداری اش ، برهاندم ؟

من چه دارم تا خورم افسوس آن ؟

خود شود شرمنده ، این خط ، این نشان

زآن غنیمت ، بس ندامت می خورد

نیمه جانی ، لقمه نانی داده است

تا بخواهی منتم بنهاده است!