هر که زر دید ، سر فرو آرد گر ترازوی آهنین دوش است

ملل از جمله بعضی از روستاهای ایران رایج است. این وجوه شباهت نیز در توصیف

این بیت ، به کار رفته است.

۶ - دوش : شانه و کتف. به بخش فوقانی ترازو نیز اطلاق می شود. سعدی می گوید :

۷ - یکی : متحد بودن - هماهنگ بودن