دیده ای از غم نمی گشتی پر آب

گر دعای طفل بودی کارگر

از معلم ها نمی ماندی اثر!

گر دعاها جمله می شد مستجاب

کس خبر ، از شام هجرانی نداشت

عاشقی هم ، روز پایانی نداشت

بی هراسی ، یار در آغوش یار