کس خبر ، از شام هجرانی نداشت

از معلم ها نمی ماندی اثر!

گر دعاها جمله می شد مستجاب

دیده ای از غم نمی گشتی پر آب

عاشقی هم ، روز پایانی نداشت

بی هراسی ، یار در آغوش یار

خفتی از کوری چشم روزگار