با تضرع یا دعا یا شیونی

تا ز رنج خویش ، آگاهش کنی

روز و شب ، با چشم گریان خواستی

جمله نعمت ها که در دنیاستی

چانه بر مقدار رزقت می زنی

چون که عیشت اندکی شد بیش و کم

یا خدا گویان دویدی در حرم!