ز گرد سواران توران زمین

چو بشنید رستم بخندید سخت

بدو گفت با ماست پیروز بخت

تو از شاه ترکان چه ترسی چنین

سپاهش فزون نیست از صدهزار

عنان پیچ و بر گستوان ور سوار

بدین دشت کین بر گر از ما یکی ست