گفت با عارف : که خود این گونه بین

تا نیفتد مستمع در دام وهم (۱)

از بدایت قصه را آغاز کرد (۲)

با خیال خویش کشف راز کرد

بود روزی ، در همه ملک زمین ...

گر که می کردی به هر سویی نظر

خود ندیدی جز خدا چیزی دگر