خشک و تر سوزد به هر جا خرمنی

می کشد بی جرم و کس را زهره کو

تا که داد خویش بستاند از او

نه به کس مهری ، نه با کس دشمنی

زاهد و فاسق و یا مستور و مست

کس ز زخم تیغ خونریزش ، نرست

سینه مرد و زن و پیر و جوان