فضله اش لطف است و قهر او لگد

طبع دنیا ، بین چو خلق شیر و خر

از سر و دمش چه خیزد غیر شر؟

از طمع ، هر کس که دنبالش دود

بی توقع ، گر ز پیشش بگذرد

بی دلیلی ، زخم دندانش ، خورد

پند من ، هر کس که از جان بشنود