ساعتی بگذشت و شد وقت درو

حاصل آن هست نفخ و باد و دم

شام خوردند و درون انباشتند

در شکم ، بذری ز طوفان کاشتند

از مکافات عمل غافل مشو !

صورت ملا ز غوغای شکم

هم چو مخرج گشت پر چین و دژم