ابلهی ، بر سهم خود قانع نشد

بی گمان و بی ضمان و شرط پیش (۷)

قسمت هر کس به دیوان قضا (۸)

شد مقرر ، گر سزا یا ناسزا (۹)

راضی از تقسیم آن صانع نشد (۱۰)

رنج خود افزود و افزونی نیافت

از دویدن ، کفش و شلواری شکافت !