اینکه نانت افتد از سوراخ بام

رزق مقسوم تو از بخشش بود

پس نپنداری که از کوشش بود

این هم آخر خود بود پندار خام

گرچه سهم نان تو تعیین شدست

بی مشقت نان نمی آید به دست

آنچه « روزی » ، قسمتت بنهاده اند