رزق ، چون مقسوم شد ، کمتر بکوش (۷)

از چه از کردار خویشی شرمسار ؟

گر معین هست روز موت تو

از خطر ، مندیش ، می تاز و برو!

بهر کسب مال ، کم زن حرص و جوش

قسمتت این بود ، پس غمگین مشو

بعد ازین افزون نگردد سهم تو