من شده مهمان تو در چمن جان تو

روی تو چون روی مار خوی تو زهر قدید

ای خنک آن را که او روی شما را ندید

پای پر از خار شد دست یکی گل نچید

ای مثل خارپشت گرد تو خار درشت

خار تو ما را بکشت مار تو ما را گزید