او دهد فرمان و تو فرمانبری

این «کنم» ها حکم جبر است ای صنم

او کند تکلیف ، بر تو راهکار (۱۰)

پس چه پنداری که داری اختیار ؟

تو که هستی تا کنی خیره سری ؟

نعمت اندوزیت ، از سعی تو نیست

از تو ساعی تر در این دنیا بسیست