راحت گیتی ، نه از تدبیر توست

تو که هستی تا کنی خیره سری ؟

نعمت اندوزیت ، از سعی تو نیست

از تو ساعی تر در این دنیا بسیست

آنچه پیشت آید از تقدیر توست

هی مگو این کردم و آن می کنم

کار دنیایی به سامان می کنم