شیر دندان می نماید از غضب

تا طعامی خوشمزه ، سازد از آن

زین میانه ، گوسفند بی خرد

بر شبان ، بر چشم دایه بنگرد!

هان مگویی خنده اش آمد به لب

بال پروازت ازآن بخشد جهان

تا به خاکت افکند از آسمان