در خیال اوج و معراجی مباش

هان مگویی خنده اش آمد به لب

بال پروازت ازآن بخشد جهان

تا به خاکت افکند از آسمان

آن عطایش را ببخشا بر لقاش!

هر گلی ، خوابیده در آغوش خار

خارهای خوفناک جان شکار