دیو نفست دائما اندر کمین

پس مرو زین پیشتر گامی دگر

در بیابان فنا ، گر گم شوی

وای اگر بانگ درایی نشنوی (۲)

تا تو را از عرش آرد بر زمین

کین و کبر و حرص را در خود ببین

زین رذایل ، هیچ می گردی حزین؟