کز تو می ترسم نه از چیزی دگر

طفل ، گریان و هراسان زین بلا

مرد ، می دادش به دلگرمی ، رجا (۱)

گفت کودک : خود نمی دانی مگر

گم شدن بهتر که خوف دیدنت

پر بریزد ، بیند ار اهریمنت!