دست او با شوق ، چسبید و گرفت

خرس هم از هول جان در اضطرار

از تکان آب ، مست و بیقرار

مرد را ، چون نعمتی ، دید و گرفت

غرقه ، بر کاهی تشبث می کند (۳)

چنگ ناچاری به طفلش می زند

غرقه را برگی بود ، بر روی آب