عمر انسان از زراندوزی ، هباست

خواهی ار گردی ز دام او رها

او دگر از تو نمی گردد جدا

هم چو زالو ، رشد او از خون ماست

گیردت چون دایه در آغوش خویش

می برد با وعده تا گورت به پیش

غرقه ای آخر تو در این ماجرا