از برای دانه ای گندم ، بداد

عین « عدل » است و ندارد حرف و نقل!

« لا » ی امروزش ،شود فردا « نعم » (۴)

قبله گاهش ، گاه کعبه ، گه صنم

کشتزار سبز جنت را به باد

از چه نوشد جام باده آدمی؟

تا ز شر عقل ، آساید دمی (۵)