گرفتنش به آن چنگ می اندازد ، و بعد از آنکه به قدر کافی عذابمان داد ، همان را مجددا

من بارها به این مطلب دقت کرده ام که غالبا ، رضایت ما از دنیا ، به دلیل برآورده شدن

خواسته هایمان نیست! رسم روزگار اینگونه است که اغلب موارد ، راه آسان تری برای

خشنود کردن ما انتخاب می کند و آن اینکه، نعمتی را از ما می گیرد و یا به قصد باز پس

در اختیار ما می گذارد و موجب شادمانی ما می شود ! یعنی نتیجه وقوع بلاهای این دنیا

بیش از نعماتش باعث خوشنودی ماست!

توجه کنیم که عمده شادی های ما در طول عمر از چه وقایعی حاصل می شود؟ :