تا که نان را باز گردانی به جاش

یا رباید نانی از انبان تو (۲)

تا بفرساید ز غصه ، جان تو

بعد از آنکه مدتی کردی تلاش

بخشدت نان به سرقت برده را

نام آن را هم نهد بذل و عطا !

تو ازو ممنون و او منت گزار