لعنت و آه مرا بر جان مخر

بنده را از نعمتت شرمنده کن

صد هزاران دل کنی ریش و پریش

یک نفر را کن دعاگو بهر خویش!

چشم ، بر هم نه و از من درگذر

کن برای خویش ، کسب آبرو

بس نباشد بر تو نفرین و تفو ؟