بعد می گویی که روزی ده منم ؟!

جان بی عشرت ، وبال گردن است

تازه آن هم عاریت نزد من است!

گیوه ای در پا ، پلاسی بر تنم

این نباشد رسم بنده پروری

خود مخواه از گرسنه فرمانبری

خود به شان خویش انعامم بده