****

هر تعیش خواست دل ، گفتم بهل ! (۵)

گو مگر ، ما بنده تو نیستیم؟

پس چرا با این فلاکت زیستیم؟

کاتب رزقت نخوانده رسم و خط

چون که املایش سراسر شد غلط

خود « الف با » را نداند بی سواد!