زین میان می گشت پس افسار کو!؟

در رکاب آورد اول ، پای راست

راست بودن نی به هر کاری سزاست

پشت او بر یال و دم در روبرو

آن یکی گفتش که : ای نیکو سیر (۱)

بر قفای خویش هم می کن نظر (۲)

بر سریر زین ، غلط بنشسته ای (۳)