بس کفن ، از گورها دزدیده ام

با پسر می گفت اینگونه سخن

ای پسر! اینک که وقت رفتن است

دین بسیاری مرا بر گردن است

آه و نفرین خلایق دیده ام

مرده ها را صبح پوشاندم کفن

شامگه ، کندم کفن هاشان ز تن