هر کسی بی زحمتی بر دیگران

جار می زد : هر که ام کردی طلب!

کس نمی جستی تقرب با نماز

شرط دیدارش فقط بودی ، نیاز

با خیالی ، بت پرستیدی عیان

کس نپرسیدی که این همسایه ام

از چه رویی قبله گاهش شد صنم؟