هست وفای وفا گر به جفا می رود

صورت بخش جهان ساده و بی صورتست

آن سر و پای همه بی سر و پا می رود

هست صواب صواب گر چه خطایی کند

دل مثل روزنست خانه بدو روشنست

تن به فنا می رود دل به بقا می رود

فتنه برانگیخت دل خون شهان ریخت دل