وانگهی بر هر که فرمان می دهند

واعظی می گفت در روز حساب

بر تنوری داغ تر از آفتاب

تشت زرینی بر آتش می نهند

تا که بی امید اغماض و گذشت

ایستد پای برهنه روی تشت

پس به دنیا آنچه از اموال داشت