زر اگر چه موجب آسایش است

غرقه خواهی شد ز سنگینی آن

شد سبکباری تو ، راه نجات

تا که بگریزی ز گرداب ممات (۶)

آدمی ، اندر پی آرامش است

گر که دیواری ز زر برمی کشی

تا بدان مامن نمایی دلخوشی