آدمی ، اندر پی آرامش است

شد سبکباری تو ، راه نجات

تا که بگریزی ز گرداب ممات (۶)

زر اگر چه موجب آسایش است

گر که دیواری ز زر برمی کشی

تا بدان مامن نمایی دلخوشی

زر ، پناهت نیست چون غم رخنه کرد